ਸੂਟ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਫ਼ੋਟੋ ਨਾਲ ਲਿਆਓ
ਸੁਨਹਿਰੀ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਿੱਲਾ ਦੁਕਾਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਸੂਟ ਜਾਂ ਸ਼ੇਰਵਾਨੀ ਕੋਲ ਰੱਖ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਫ਼ਰਕ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਕੱਪੜਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਫ਼ਰਕ ਸਾਫ਼ ਹੈ, ਯਾਦ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ।
ਆਮ ਨਿਯਮ ਇਹ ਹੈ: ਸੂਟ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਕੰਮ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਜੁੱਤੀ ਹਲਕੀ, ਤੇ ਜੇ ਸੂਟ ਸਾਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਜੁੱਤੀ ਭਾਰੀ। ਦੋਵੇਂ ਭਾਰੀ ਹੋਣ ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਚਦਾ।
ਜੁੱਤੀ ਦਾ ਫਿੱਟ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਜੁੱਤੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਤਸਮੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਨਾ ਪੱਟੀ, ਸੋ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਪੈਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੌੜੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਪੱਕੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ — ਢਿੱਲੀ ਜੁੱਤੀ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਅੱਡੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਰਹੇਗੀ।
ਚਮੜੇ ਦੀ ਜੁੱਤੀ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੋ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਪੱਕੀ ਪਰ ਦੁਖਦਾਈ ਨਾ ਹੋਵੇ — ਇਹੀ ਠੀਕ ਹੈ। ਜੇ ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਖੜ੍ਹਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਦੱਸ ਦਿਓ; ਸਪਾਟ ਤੇ ਨਰਮ ਸੋਲ ਲੰਮੇ ਫੰਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਸੌਖਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਲਓ
ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਸਾਈਜ਼ ਤੇ ਰੰਗ ਦੋਵਾਂ ਨਾਲ ਵਿਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤਾਰੀਖ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਸ ਜੋੜ ਲੱਭਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿਵਾਰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਕਈ ਜੋੜੇ ਇਕੱਠੇ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕੋ ਫੇਰੀ ਵਿੱਚ ਲੈਣ ਨਾਲ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰੰਗ ਮਿਲਾਉਣੇ ਸੌਖੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ — ਤੇ ਬੁਕਿੰਗ ਤੋਂ ਵਿਆਹ ਤੱਕ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰ ਵੱਡੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੋ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਸਾਈਜ਼ ਦੁਬਾਰਾ ਵੇਖ ਲਓ।
